Rouwverwerking

Rouwverwerking
Er zijn in het leven vele manieren waarop we geconfronteerd kunnen worden met verlies en rouw. Verlies van iemand die ons dierbaar is door overlijden, maar ook verlies na een scheiding. Al dan niet zelf gekozen. Het omgaan met een lichamelijke of psychische aandoening en beperkingen kan leiden tot moeten bijstellen van verwachtingen , leren omgaan met wat wel en niet (meer) mogelijk is. Dit vraagt om het vinden van een nieuw perspectief op de toekomst. Het kan zijn dat je daardoor moeten rouwen om wat verloren is.

Aandacht
Het vraagt moed, tijd en ruimte om tot aanvaarding te komen van de realiteit die zich dan aandient. Er kan een mix aan gevoelens aan vooraf gaan. Ongeloof, Boosheid, gedachten over hoe het anders had kunnen lopen als dingen net wat anders waren gegaan, intens verdriet. Gemis, eenzaamheid. Een verlies ervaring kan letterlijk lijfelijk pijn doen . Onze taalgebruik staat bol van de verwijzingen naar hoe emoties lijfelijk ervaren worden.
Bv Het voelt alsof mijn hart eruit gerukt word, het ligt als een steen om m’n maag. ik voel me leeg en verdoofd. Rouwen is dan ook hard werken Luisteren naar je lichaam en aandacht geven aan wat het lijf te zeggen heeft kan het rouwproces ondersteunen.

Tijd
Als je in rouw bent lijkt het soms alsof de tijd stil staat, terwijl het leven gewoon doorgaat, lijkt voor jou alsof dat niet zo is. Rouwen laat je stil staan, het laat je terugkijken. Daarvoor is het ook nodig om de tijd te nemen. Je wordt immers gevraagd om tot besef en acceptatie te komen. Daarvoor is zorgzame aandacht nodig voor dat wat zich aandient. Het tempo wat daarbij past is voor iedereen verschillend.

Zingeving
Bij zulke ingrijpende ervaringen kunnen we ons zelf vragen gaan stellen over het leven. Er kunnen zingevingvragen opkomen. Je staat waarschijnlijk anders het leven voor of na het verlies. Dat proces doorloopt ieder op zijn eigen manier. Het kan je onzeker en soms ook wat angstig maken. Je open kunnen stellen voor het niet weten van een antwoord vraagt moed en durf.

Overlevingsstrategieën
Elke mens heeft zijn eigen manier in het omgaan met een verlies ervaring. De een trekt zich stilletjes in terug in zichzelf, de ander heeft het nodig om er voordurend over te praten. Weer een ander probeert vooral door te gaan en niet bij de pakken neer te gaan zitten. Het kan zijn dat je een muurtje optrekt om te voorkomen nog ooit zoveel pijn te ervaren. Overlevingsstrategieën hebben als doel ons te helpen, immers je wordt zo beschermd voor nog meer pijn. Soms kunnen deze strategieën ons ook gaan belemmeringen. Bewust zijn van je eigen manier kan al een belangrijke stap zijn naar het vinden van een evenwichtige manier om te leren omgaan met pijn en verdriet. Soms kan het passend zijn om te verstillen op een ander moment is kan het meer ondersteunend zijn om te praten om zo troost en steun te vinden bij een ander.

Omgeving
Troost kunnen geven en troost kunnen ontvangen zijn twee zaken die nauw aan elkaar verbonden zijn. Het is erg individueel wat troostend is en wat niet. Een hele kunst om daar op een goede manier de balans in te vinden. Rouwen is pijnlijk ,het vraagt veel tijd en aandacht en heeft z’n eigen tempo. Het kan moeilijk zijn voor jezelf en voor de ander om dit te kunnen verdragen.
Praten en vragen stellen over wat helpend is en wat niet vraagt iets van beide partijen.
Dit kan lastig zijn ,zeker als je overspoeld wordt door dat wat zich aandient, ook kan het erg wisselend zijn. Compassie voor zowel de rouwende als voor de omstanders is dan op z’n plaats.

Rouw in mijn persoonlijke leven
Rouw en verlies zijn onderdeel van het leven Elk mens zal er mee te maken krijgen in zijn leven.
Zelf werd ik alle op jonge leeftijd geconfronteerd met wat rouw voor invloed heeft in een gezin. Jaren later kon de impact pas echt begrijpen. Het hervinden van een nieuw evenwicht ging voor alle betrokken met vallen en opstaan.

Werkwijze
Ervaring heeft mij geleerd dat echte aandacht, mildheid en compassie ondersteunend kunnen zijn in het rouwproces. Daarnaast werk ik vanuit een lichaamsgerichte benadering, ons lijf kan ons precies vertellen hoe het met ons gesteld is en geeft taal aan wat woorden soms niet kunnen uitdrukken.

ervaringen

Ik ben een heel emotioneel iemand en huil heel snel. Als ik iets moeilijk vind kan ik het nooit zonder emotie vertellen. Ik heb bij Karin geleerd dat het niet erg is als ik emotioneel ben, ook heb ik geleerd om mezelf wat tijd te geven en dat ik ook later op iets terug mag komen.
Door de meditaties ben ik ook een stuk rustiger geworden en voel ik me niet zo snel meer overbelast.

Fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen bij iemand die luistert zonder te oordelen.
Door de vragen wordt je aangezet om stil te staan bij jezelf.
De voetmassages waren steeds erg fijn, ik kwam dan echt tot rust.